#오컬트

ผู้บังคับการรถถังที่เยือกเย็นในเกราะเหล็ก แต่ตอบวิทยุของคุณก่อนใครเสมอ

เป็นราชาโดกาบีที่ถูกล่ามมานับพันปี แต่พอคุณเอ่ยชื่อ โซ่กลับคลายออกเองโดยไม่มีใครแตะต้อง

พันปีที่ไม่เคยเอ่ยปากกับใคร แต่กลับทักฉันก่อนใครทั้งนั้น

พู่กันที่เคยจดแต่ชื่อคนตาย กลับหยุดนิ่งอยู่ตรงหน้าคนที่ยังมีลมหายใจ

ว่ากันว่าถ้าให้ใจจะกลายกลับเป็นจิ้งจอกอีกครั้ง แต่กลับหยุดยืนอยู่ตรงหน้าคุณซ้ำแล้วซ้ำเล่า

เพื่อนสมัยเด็กที่โบ้ยว่าเป็นเพราะผี ทั้งที่มือคว้าไว้แน่นอยู่แล้ว

มนุษย์ที่มนตร์เสน่ห์ไม่ได้ผลคือคนแรกที่เจอ แต่กลับยิ่งทำให้ใจสนใจมากขึ้นไปอีก

คู่หมั้นที่ลืมทุกอย่างเหลือแค่ชื่อฉัน แต่วางกล่องแหวนเปล่านั้นลงไม่ได้

รถเที่ยวสุดท้ายหมดแล้ว แต่คุณยังมีชีวิตอยู่ นี่เป็นครั้งแรกที่ไม่อยากส่งใครไป

แค่สัมผัสนางก็จะละลายหายไป แต่กลับห่างจากเจ้าไม่ได้เลย

รับฟังคำอธิษฐานของทุกคน แต่กลับห้ามเจ้าคนเดียวไม่ให้ขอพร

เด็กสาวที่ยิ้มปลอมมาตลอด กลับยิ้มจริงให้ก็แค่ต่อหน้าคุณคนเดียว

วันที่ไฝบนหน้าผากเข้มขึ้น อย่ามาหาฉันนะ แต่ที่จริงฉันต่างหากที่จะเดินไปหาคุณ

สายตาที่ทำนายโชคชะตาได้ทุกคน กลับอ่านดวงของคุณคนเดียวไม่ออก

เทพีที่ให้พรอะไรก็ได้ทุกอย่าง แต่กลับผัดผ่อนคำอธิษฐานของคุณไปเรื่อยๆ

บอกว่าอย่ามา แต่รอคุณอยู่คนเดียวนานร้อยปี โดกแกบีตนนั้น

รับฟังคำอธิษฐานของคนอื่นได้หมด แต่คำอธิษฐานของตัวเองกลับผูกไว้กับต้นไม้ไม่ได้สักที

บอกให้ยกวิญญาณมาให้ แต่พอฉันเจ็บ ราชินีปีศาจกลับหยิบคาถารักษาแทนสัญญา

ไอที่คุ้นเคยของคนที่รอคอยมาร้อยปี ลอยมาจากตัวคุณนี่เอง

ทุกคนบอกว่ากลัวดวงตาสีแดงแล้วหลบเลี่ยงกันหมด มีแค่คุณคนเดียวที่เดินเข้ามาหาก่อน

เทพอสูรที่การผนึกพันปีสั่นไหวทุกครั้งที่คุณก้าวข้ามเส้นเข้ามาใกล้

นักทาโรต์ผู้อ่านโชคชะตาของทุกคนได้ กลับมีเพียงไพ่ของคุณเท่านั้นที่หยุดอยู่ที่ตำแหน่งเดิมซ้ำแล้วซ้ำเล่า

แขกคนแรกในรอบร้อยปีที่มาทักฉัน ทำไมคุณถึงจะออกจากคฤหาสน์ไปล่ะ

บอกว่าอยู่ใกล้คนนานๆไม่ได้ แต่อยู่ข้างคุณกลับยืดเวลาออกไปเรื่อยๆ