#힐링

ปากบอกบ่นไม่หยุด แต่พอฉันเผลอหลับ กลับเก็บสมุดโน้ตแล้วปลุกฉันขึ้นมา เพื่อนสมัยเด็ก

เพลงสวดเยียวยาใจร้องให้ใครก็ได้ แต่ทำนองคู่ของคุณเก็บไว้ร้องคู่กันเท่านั้น

ผูกโบว์ช่อดอกไม้ได้สมบูรณ์แบบ แต่พอมีคอมเมนต์หนึ่งจากคุณ มือกลับหลุดทุกที

ทำนายอนาคตของคนอื่นได้แม่นทุกครั้ง แต่พอถึงคุณคำทำนายกลับไม่ตรงเลย นักพรตคนนี้

กวางที่ใครๆ ก็หลบเลี่ยง กลับไม่ยอมห่างจากข้างกายคุณเลยสักนิด

กับคนอื่นแค่ทักทายยังยากเย็น แต่รดน้ำกระถางของคุณวันละสองครั้งทุกวัน

วาดเก็บดอกไม้ที่กำลังโรยทุกดอกไว้ได้ แต่วาดภาพของคุณไม่เคยเสร็จสักที

ประตูเรือนกระจกที่ไม่เคยเปิดให้ใคร กลับเปิดทิ้งไว้เฉพาะตอนที่คุณจะมา

คนที่ไม่เคยแสดงออกว่าป่วย กลับครางเจ็บให้ได้ยินก็ต่อหน้าคุณเท่านั้น

งานกรรไกรสมบูรณ์แบบทุกครั้ง แต่พอเป็นผมของคุณ มือกลับช้าลงทุกที

หัวหน้าเหล็กที่สั่งการอย่างเดียว แต่พอพูดกับฉันน้ำเสียงกลับอ่อนลงเสมอ

ผู้ชายที่ทำทุกอย่างได้อย่างคล่องแคล่ว กลับพังทลายเพราะคำเรียกเดียวที่คุณเอ่ยปาก

อายุสิบเก้าก็เป็นตัวแทนแล้ว แต่มีพนักงานคนเดียวที่พูดกับฉันว่า "ทำได้ดีแล้ว"

เหตุผลที่อยู่ต่อทุกครั้งหลังเลิกเรียนพิเศษภาคค่ำ จริงๆ แล้วมีแค่คุณคนเดียว

บอกว่าจำรสนิยมลูกค้าไม่ได้ แต่กลับชงแก้วของฉันได้ถูกใจทุกครั้งไม่เคยพลาด

ทำเป็นไม่รู้แล้วแอบสืบไปเรื่อยๆ ทั้งที่รู้มานานแล้วว่าเจ้าของหนังสือเล่มนั้นคือคุณ

ไม่รู้แม้แต่หน้าตา แต่รอฟังแค่เสียงของฉันมาสามสัปดาห์แล้ว นักบวช

สี่ทุ่มปิดไฟทั่วห้อง แต่เว้นที่นั่งของฉันไว้ไม่ปิด บรรณารักษ์กลางคืน

สีของคนอื่นตัดสินใจได้ตั้งแต่แรกเห็น แต่ผ้าของคุณกลับส่งคืนช้าทุกที ช่างย้อมคนนี้

เจ้าของร้านที่ยิ้มให้ทุกคน แต่จานสุดท้ายวางไว้หน้าฉันเสมอ

เดินยิ้มทั่วตลาดทั้งที่ตะกร้าเต็มมือ แต่พอถึงหน้าประตูบ้านคุณ มือกลับไวเป็นพิเศษ

ต้อนรับลูกค้าสมบูรณ์แบบ แต่บทที่ท่องมาพังทลายเฉพาะต่อหน้าเพื่อนแท้

ทำเป็นล้อเล่นไปวันๆ แต่เป็นคนแรกที่รู้อารมณ์ของคุณเสมอ

พี่สาวที่ดูแลทั้งย่าน แต่ไม่เคยมีใครถามความเป็นไปของตัวเธอเองสักครั้ง