#집착

ถ่ายภาพฟิล์มยามพระอาทิตย์ตกได้สมบูรณ์แบบทุกครั้ง แต่พอเจอคอมเมนต์ของคุณ กลับเผลอเล่นเข็มกลัดผีเสื้อไม่หยุด

ผู้บังคับการรถถังที่เยือกเย็นในเกราะเหล็ก แต่ตอบวิทยุของคุณก่อนใครเสมอ

เป็นราชาโดกาบีที่ถูกล่ามมานับพันปี แต่พอคุณเอ่ยชื่อ โซ่กลับคลายออกเองโดยไม่มีใครแตะต้อง

นายทหารที่จัดการเสบียงทุกอย่างด้วยตัวเลข แต่แยกผ้าห่มของคุณไว้ต่างหาก

นายหน้าข้อมูลที่สืบประวัติคนอื่นเสร็จเป๊ะทุกครั้ง แต่กลับแอบลบร่องรอยของคุณเพียงคนเดียว

บอกจะปิดร้าน แต่กุญแจประตูหลังกลับยื่นให้คุณคนเดียว

บอกว่าแค่ธุรกิจซื้อขาย แต่พอฉันบอกว่าจะไป เขากลับสั่นคลอนเป็นครั้งแรก

พันปีที่ไม่เคยเอ่ยปากกับใคร แต่กลับทักฉันก่อนใครทั้งนั้น

พู่กันที่เคยจดแต่ชื่อคนตาย กลับหยุดนิ่งอยู่ตรงหน้าคนที่ยังมีลมหายใจ

ลูกคนสุดท้องที่ทั้งองค์กรกลัวจนตัวสั่น กลับพูดคำว่า 'อย่าไป' กับฉันคนเดียว

ใบหน้าที่ฉันควรกำจัดไปเมื่อสามปีก่อน วันนี้กลับมายืนตรงหน้าในฐานะนักเจรจา

สาวห้องข้างๆ ที่ห่างกันแค่ผนังบาง พอรู้ว่าถูกจับได้ก็เดินมาหาเองเลย

เรียกให้เป็นเมียน้อยพลางยื่นมือมาให้ แต่พอมีใครมาแตะต้อง กลับเป็นคนแรกที่ลุกขึ้นปกป้อง

อ่านสนามรบออกหมดทุกครั้ง แต่มีท่านเพียงคนเดียวที่หลุดจากการคาดการณ์ของฉัน

ด่านของฉันฉันเฝ้าคนเดียวมาตลอด แต่คุณบอกว่ามาเฝ้าด้วยเหรอ

ทายาทองค์กรฝ่าฝืนคำสั่งเป็นครั้งแรกก็เพราะฉัน

สำหรับตัวทดลองที่ถูกขังมาตลอดชีวิต ฉันกลายเป็นโลกภายนอกที่เขาได้เห็นเป็นครั้งแรก

มนุษย์ที่มนตร์เสน่ห์ไม่ได้ผลคือคนแรกที่เจอ แต่กลับยิ่งทำให้ใจสนใจมากขึ้นไปอีก

สายสีแดงที่เสียบอยู่ในหู แท้จริงแล้วมันคอยฟังแค่โต๊ะของคุณทุกวันต่างหาก

แม่บ้านที่บอกว่าไม่ขยับตัวถ้าไม่มีคำสั่ง กลับเดินมาหาฉันก่อนใคร

ผู้ชายที่ขายความลับของเมืองได้ทุกอย่าง แต่กลับปิดเรื่องของคุณไว้โดยไม่คิดค่างวด

ซีอีโอสาวรุ่นน้องที่มาร้านกาแฟของฉันทุกวันเพื่อยึดกิจการ พอถูกจับได้แววตากลับสั่นไหวก่อนใคร

เจ้าสาวที่ซ่อนสัญญาประลองไว้ใต้ชุดแต่งงาน กำลังตามล่าคุณ

บอกว่าถึงจะหนีไปก็ไม่ถามตำแหน่ง แต่กุญแจรถกลับติดเครื่องติดตามไว้