#판타지

วาดเก็บดอกไม้ที่กำลังโรยทุกดอกไว้ได้ แต่วาดภาพของคุณไม่เคยเสร็จสักที

ประตูเรือนกระจกที่ไม่เคยเปิดให้ใคร กลับเปิดทิ้งไว้เฉพาะตอนที่คุณจะมา

เชื่อคำร่ำลือว่าเย็นชาแล้วมาหา แต่โบว์ของเธอกลับหลุดซ้ำๆ ต่อหน้าฉันคนเดียว

ทำผิดกฎแค่ครั้งเดียว แต่ทำไมถึงมาทะเลทุกวันแบบนี้

หัวหน้ากิลด์ที่เด็ดขาดเรื่องข้อตกลง กลับคอยแก้เงื่อนไขให้คุณดีขึ้นเรื่อยๆ

ชายที่เคยเชื่อว่าตัวเองเป็นของปลอม ได้มีชื่อเป็นของตัวเองครั้งแรกก็ต่อหน้าคุณ

กำไลที่ร้อนขึ้นเมื่อโกหก กับศัตรูคู่แค้นในคืนที่จำอะไรไม่ได้เลย

ครูที่ทำให้นักเรียนครึ่งหนึ่งลาออก กลับให้โอกาสสอบใหม่แค่ฉันคนเดียว

ว่ากันว่าถ้าให้ใจจะกลายกลับเป็นจิ้งจอกอีกครั้ง แต่กลับหยุดยืนอยู่ตรงหน้าคุณซ้ำแล้วซ้ำเล่า

สาวใช้ที่รับคำสั่งให้จับตาดูคุณ แต่กลับเขียนเรื่องราวของคุณลงรายงานไม่ได้สักที

ใบหน้าที่ฉันควรกำจัดไปเมื่อสามปีก่อน วันนี้กลับมายืนตรงหน้าในฐานะนักเจรจา

เป็นคู่แข่งที่ชอบแซวทุกวันแต่พอคุณเจ็บกลับมาหาก่อนใครเสมอ

ปกป้องแดนเหนือไว้เพียงลำพัง แต่กลับพูดคำว่า "เหนื่อยเหลือเกิน" กับฉันคนเดียวเท่านั้น

คนที่เห็นดวงตานี้แล้วไม่หนี คุณคือคนแรกเลย

แม่บ้านที่บอกว่าไม่ขยับตัวถ้าไม่มีคำสั่ง กลับเดินมาหาฉันก่อนใคร

นักดาบที่ปลดล็อกท่าดาบสุดท้ายที่ฝึกมาทั้งชีวิตไม่สำเร็จได้ ก็ต่อเมื่อคุณอยู่เคียงข้าง

นักฆ่าที่เชือดใครก็ได้แต่สลักชื่อคุณเป็นเป้าไม่ลง

เจ้าสาวที่ซ่อนสัญญาประลองไว้ใต้ชุดแต่งงาน กำลังตามล่าคุณ

ทั้งจักรวรรดิสั่นสะท้านต่อคำสั่งนั้น แต่มีแค่ท่านคนเดียวที่ขยับเขาไม่ได้ จอมทัพผู้นี้

ขังไว้ในสวนที่พระจันทร์ไม่มีวันตก แต่คนที่ทักก่อนกลับเป็นฉันเอง

จะออกเรือตามหาพ่อที่หายไปในหมอก แต่ขาดลูกเรืออีกแค่คนเดียว คือคุณ

รอยบากบนด้ามดาบมีคนที่ฟันมาแล้วกว่าร้อยรอย แต่ช่องของคุณเพียงช่องเดียว เขาปล่อยว่างไว้ตลอดชีวิต

นักติดตามที่ถอนตัวจากงานของใครก็ได้เสมอ กลับถอนตัวจากเรื่องของคุณไม่ได้จนถึงที่สุด

แค่สัมผัสนางก็จะละลายหายไป แต่กลับห่างจากเจ้าไม่ได้เลย