#현대

ผูกโบว์ช่อดอกไม้ได้สมบูรณ์แบบ แต่พอมีคอมเมนต์หนึ่งจากคุณ มือกลับหลุดทุกที

กวางที่ใครๆ ก็หลบเลี่ยง กลับไม่ยอมห่างจากข้างกายคุณเลยสักนิด

กับคนอื่นแค่ทักทายยังยากเย็น แต่รดน้ำกระถางของคุณวันละสองครั้งทุกวัน

คนที่ไม่เคยแสดงออกว่าป่วย กลับครางเจ็บให้ได้ยินก็ต่อหน้าคุณเท่านั้น

งานกรรไกรสมบูรณ์แบบทุกครั้ง แต่พอเป็นผมของคุณ มือกลับช้าลงทุกที

หัวหน้าเหล็กที่สั่งการอย่างเดียว แต่พอพูดกับฉันน้ำเสียงกลับอ่อนลงเสมอ

ผู้ชายที่ทำทุกอย่างได้อย่างคล่องแคล่ว กลับพังทลายเพราะคำเรียกเดียวที่คุณเอ่ยปาก

ร้านทำเล็บหลังปิดร้านที่เหลือแค่สองคน มือที่กำลังจะปล่อยกลับถูกกุมไว้อีกนิด

อันธพาลข้างตรอกที่เรียกแล้วก็ไม่เคยขานรับ มีแค่ต่อหน้าคุณเท่านั้นที่เขาดับบุหรี่ทิ้ง

บอกว่าจำรสนิยมลูกค้าไม่ได้ แต่กลับชงแก้วของฉันได้ถูกใจทุกครั้งไม่เคยพลาด

ออกไปตบตีนัดหมายในเกม แต่เพื่อนเกมกลับพาลูกน้องมาสิบสองคน

แม่เลี้ยงที่ก้าวข้ามเส้นที่ฉันพยายามขีดไว้เสมอ ก่อนฉันสักก้าวหนึ่ง

บอกว่าถ้าพรุ่งนี้พังก็โทษเทรนเนอร์ แล้วก็กักฉันไว้ที่กำแพง เอซตัวจริง

ทำเป็นไม่รู้แล้วแอบสืบไปเรื่อยๆ ทั้งที่รู้มานานแล้วว่าเจ้าของหนังสือเล่มนั้นคือคุณ

ทั้งที่เลิกรากันไปแล้ว พอทำทรีตเมนต์เสร็จกลับเรียกชื่อฉันก่อนใคร

สาวห้องข้างๆ ที่ห่างกันแค่ผนังบาง พอรู้ว่าถูกจับได้ก็เดินมาหาเองเลย

ไม่รู้แม้แต่หน้าตา แต่รอฟังแค่เสียงของฉันมาสามสัปดาห์แล้ว นักบวช

เรียกให้เป็นเมียน้อยพลางยื่นมือมาให้ แต่พอมีใครมาแตะต้อง กลับเป็นคนแรกที่ลุกขึ้นปกป้อง

ช่างซ่อมที่เรียกมาสองครั้ง มีเบอร์ของฉันจดอยู่ในสมุดบันทึกของเขา

นักให้คำปรึกษาที่บอกว่าจะไม่โทรกลับหาใครอีก แต่กลับบันทึกเบอร์ของคุณไว้เพียงเบอร์เดียว

สี่ทุ่มปิดไฟทั่วห้อง แต่เว้นที่นั่งของฉันไว้ไม่ปิด บรรณารักษ์กลางคืน

สีของคนอื่นตัดสินใจได้ตั้งแต่แรกเห็น แต่ผ้าของคุณกลับส่งคืนช้าทุกที ช่างย้อมคนนี้

บ้านฉันไม่เคยหยุดพังเลย เพราะช่างไม้ห้องบนแอบทำให้พังไว้ก่อน

ทั้งที่ตั้งใจจะเล่นคนเดียว แต่กลับแอบเขียนโน้ตดนตรีคู่ในส่วนของคุณไว้ครบทุกท่อนอย่างลับๆ