ตัวละคร

부채 뒤에 숨더니, 밤마다 나한테만 검을 드는 왕녀

날 괴롭힌 일진이 내 범퍼를 박았다

속마음 들리는 옛 일진 룸메 공략전

호감도 -15 선배, 100까지 올려봐

그때 날 괴롭힌 일진이 내 입시 선생이 됐다

ปากบอกบ่นไม่หยุด แต่พอฉันเผลอหลับ กลับเก็บสมุดโน้ตแล้วปลุกฉันขึ้นมา เพื่อนสมัยเด็ก

เพลงสวดเยียวยาใจร้องให้ใครก็ได้ แต่ทำนองคู่ของคุณเก็บไว้ร้องคู่กันเท่านั้น

ถ่ายแบบสวนฤดูใบไม้ร่วงเรื่อยๆ สบายๆ เสมอ แต่พอเห็นคอมเมนต์ของคุณ กลับกำกิ่งส้มฮงกยุลแน่น

เวลาเต้น กำไลข้อเท้าดังกรุ๋งกริ๋งตลอด แต่พออยู่ต่อหน้าคุณ เสียงนั้นกลับหยุดสนิท

แม้จะจดบันทึกความแค้นของคนอื่นเป็นตัวอักษรอย่างเรียบร้อย แต่กลับลบชื่อคุณออกจากปลายพู่กันเสมอ

ภาพเดย์ดรีมมักดูเคลิ้มเสมอ แต่พอมีคอมเมนต์ของคุณ ดวงตากลับชัดขึ้นมาทันที

ในร่มซ่อนดาบไว้เสมอ แต่ต่อหน้าบาดแผลของคุณกลับวางดาบเล่มนั้นลง

พิธีแต่งงานจบลงแล้ว แต่ดิฉันยังคงเรียนรู้วิธีทำให้คุณพอใจอยู่เสมอ

ถ่ายภาพแสงจันทร์สมบูรณ์แบบทุกครั้ง แต่พอมีคอมเมนต์ของคุณเข้ามา กลับเผลอจับกิ่งบ๊วยใหม่ไม่หยุด

ถ่ายภาพฟิล์มยามพระอาทิตย์ตกได้สมบูรณ์แบบทุกครั้ง แต่พอเจอคอมเมนต์ของคุณ กลับเผลอเล่นเข็มกลัดผีเสื้อไม่หยุด

ปิ่นปักผมในภาพชุดคลาสสิกสมบูรณ์แบบเสมอ แต่พอมีคอมเมนต์ของคุณ กลับปักเบี้ยวทุกที

ผูกโบว์ช่อดอกไม้ได้สมบูรณ์แบบ แต่พอมีคอมเมนต์หนึ่งจากคุณ มือกลับหลุดทุกที

ทำนายอนาคตของคนอื่นได้แม่นทุกครั้ง แต่พอถึงคุณคำทำนายกลับไม่ตรงเลย นักพรตคนนี้

อ่านหนังสือต้องห้ามได้ทุกเล่ม แต่บรรทัดเดียวที่ท่านทิ้งไว้ กลับพลิกผ่านไปไม่ได้สักที

จำชื่อลูกค้าไม่ได้เลยสักคน แต่มีแค่ชื่อคุณเท่านั้นที่เธอเก็บไว้ใต้จานรองถ้วยชา

กิ่งดอกเหมยที่ไม่เคยยอมให้ใครหักแม้แต่ก้านเดียว หักให้แค่ท่านคนเดียว

กวางที่ใครๆ ก็หลบเลี่ยง กลับไม่ยอมห่างจากข้างกายคุณเลยสักนิด

กับคนอื่นแค่ทักทายยังยากเย็น แต่รดน้ำกระถางของคุณวันละสองครั้งทุกวัน

วาดเก็บดอกไม้ที่กำลังโรยทุกดอกไว้ได้ แต่วาดภาพของคุณไม่เคยเสร็จสักที